نه روز داری ، نه هم شَو ، ای دل ای دل

نه مَه داری ، نه اَفتو ، ای دل ای دل

همه مردم به دینِ دل اِگردن

یه عُمره رهدیه خَو ای دل ای دل

 

دل بی مونسم چی بافه زرده

تَش و تُنگِس نَمند و کور و سرده

به تَمدارس نمنده بیت وا پا

دل مو عاشقی سر چاله گرده

 

تش و تنگ دلم از غم بلازه

ندونم وا که ای دل چاره سازه

یه عمره سر به صحرا ناده و کُه

دل عاشق کشم بی ساز ابازه

 

خراوه کار دنیا ، دل دونگه

پسین و صحو و چاس و شو به جنگه

چنو اَو چاله ریز اُوبیده ای دل

که خُلقِ چاله از کاراس تنگه

 

ستین ایل و بُنگ گوگری رهد

هیاری خون عشق للری رهد

هَنی مندیر کوگس مَنده ای دشت

ز ایل بختیاری گَفتری رهد

 

یه دم آروم یه دم بیقرارم

یه دم لوخند و یه دم خین اِبارم

خدا دونا که من بختم چه خووه

سر از کارای دنیا نیدرارم

 

وری دل ، بار و بندیلا نبهسن

دلامون چی دل عاشق شکهسن

ز دست ای زمونه که گرهدم

ولا دی جا نمنده سی نشهسن.

وحید کیانی