نه روز داری
نه روز داری ، نه هم شَو ، ای دل ای دل
نه مَه داری ، نه اَفتو ، ای دل ای دل
همه مردم به دینِ دل اِگردن
یه عُمره رهدیه خَو ای دل ای دل
دل بی مونسم چی بافه زرده
تَش و تُنگِس نَمند و کور و سرده
به تَمدارس نمنده بیت وا پا
دل مو عاشقی سر چاله گرده
تش و تنگ دلم از غم بلازه
ندونم وا که ای دل چاره سازه
یه عمره سر به صحرا ناده و کُه
دل عاشق کشم بی ساز ابازه
خراوه کار دنیا ، دل دونگه
پسین و صحو و چاس و شو به جنگه
چنو اَو چاله ریز اُوبیده ای دل
که خُلقِ چاله از کاراس تنگه
ستین ایل و بُنگ گوگری رهد
هیاری خون عشق للری رهد
هَنی مندیر کوگس مَنده ای دشت
ز ایل بختیاری گَفتری رهد
یه دم آروم یه دم بیقرارم
یه دم لوخند و یه دم خین اِبارم
خدا دونا که من بختم چه خووه
سر از کارای دنیا نیدرارم
وری دل ، بار و بندیلا نبهسن
دلامون چی دل عاشق شکهسن
ز دست ای زمونه که گرهدم
ولا دی جا نمنده سی نشهسن.
وحید کیانی
بزرگترین هدیه جهان امروز سکوت است؟