یک کار خرم آبادی

 

مه جووبیم بی خور پیری اما جامه گرت

دس برارو لرز پیری دس و پایامه گرت

کس د پیری نگرت ای دس لرزونه مونه

مزبره رستس ودادم دس د دسیامه گرت

تا جوبیم سیل زیر پا نکردم د غرور

سر و زیرم کرد فلک تاریکی چشیامه گرت

حل بیه چی بید مجنون قامت چی سروم

رنج پیری اخرش او قد رعنامه گرت

برف پیری اسبی پوشم کرد رسم اسبی کو

عاقبت دس اجل او پر چوقامه گرت