پيشينه تاريخي خرمشهر

خرمشهر در اوايل سده 13 ه. ق شهر كوچكي بود. در اين ايام به دليل امنيتي كه شيخ‌هاي بني‌كعب در اين حدود برقرار كرده بودند، به سرعت رو به آبادي نهاد و بندر مهمي شد. در سال 1235 ه. ق حصاري به دور آن كشيدند. خرمشهر در نيمه اول سده 13 ق رو به آبادي و پيشرفت نهاد و در سال‌هاي پيش از 1254 ه. ق كه عثماني‌ها به آن هجوم آوردند، به‌صورت يك بندر آزاد درآمد.

در طول تاريخ صدساله اخير، خرمشهر چهار بار اشغال شده است. وجود بندر خرمشهر (محمره) در مجاورت بندر بصره از لحاظ اقتصادي ضررهاي فراواني را به دولت عثماني كه بصره در آن روزگار در دست آنان بود، وارد كرد.

 به‌همين دليل در سال 1235 ه. ق زماني كه محمد شاه قاجار به هرات لشكر كشيد، عليرضا پاشا حاكم بغداد با لشكر زيادي به خرمشهر حمله كرد و آن شهر را ويران و مردمش را غارت كرد.

 

در 23 رجب 1254ه. ق عثماني‌ها بار ديگر با سپاهی بزرگ به خرمشهر حمله کردند و در اين تاخت‌وتاز خرمشهر ويران شد. با ادامه تجاوز عثماني‌ها به مرزهای ايران، اميرکبير با استفاده از جوانان عشاير گارد مرزی نيرومندی در خرمشهر پديد آورد و فرماندهی آن را به محمدخان پسر جابرخان سپرد. حاج جابرخان حاکم خرمشهر در چهارم رجب 1266ه. ق پرچم ايران را بر فراز خرمشهر برافراشت و به پاداش اين کار از سوی امير کبير به لقب خانی مفتخر گرديد.

 

ار ديگر با سپاهی بزرگ به خرمشهر حمله کردند و در اين تاخت‌وتاز خرمشهر ويران شد. با ادامه تجاوز عثماني‌ها به مرزهای ايران، اميرکبير با استفاده از جوانان عشاير گارد مرزی نيرومندی در خرمشهر پديد آورد و فرماندهی آن را به محمدخان پسر جابرخان سپرد. حاج جابرخان حاکم خرمشهر در چهارم رجب 1266ه. ق پرچم ايران را بر فراز خرمشهر برافراشت و به پاداش اين کار از سوی امير کبير به لقب خانی مفتخر گرديد.